Terugblik met voldoening!

Dag iedereen!

 

Op dinsdag 4 augustus kwamen we, na een lange vliegtuigreis vanuit Namibië, aan op Zaventem. Na het lang wachten op Elise haar bagage, die uiteindelijk niet kwam en nog in Parijs bleek te staan, omhelsden we onze geliefden. Het was een blij terugzien met iedereen hier in België. We dronken nog een koffie, aten een ontbijtkoek en keerden huiswaarts. Vermoeid waren we, maar ook voldaan. Het was een fantastische ervaring geweest, eentje om nooit meer te vergeten!

 

Nu, anderhalve maand later, kijken we nog steeds met een grote glimlach op ons gezicht terug naar onze maand in Eenhana. Wat we daar allemaal verwezenlijkt en meegemaakt hebben … Super! We maakten kennis met een nieuwe cultuur, maakten vele nieuwe vrienden, wisselden kennis en ervaring uit, leerden zelf ook heel veel bij en brachten vele kinderen aan het lachen. Hun reacties telkens wanneer we de speelplaats betraden, hun gejuich en gespring, dat waren mooie momenten! Bovendien maakten we zelf ook heel wat plezier. Een dag waarop we niet gelachen hebben met één of ander grappig voorval, met een domme grap of een marginale gebeurtenis? Nee, die was er niet.

 

Ondertussen hebben we ook een vergadering achter de rug. ’t Was er eentje waar geëvalueerd werd, van voorbereiding tot laatste dag Afrika. Samenvattend konden we stellen dat het een fantastische ervaring was. Iedereen zou dan ook terug willen gaan naar Afrika, niet gewoon op vakantie, maar om opnieuw iets mooi te verwezenlijken!

 

Ook benieuwd naar al onze avonturen? Kom dan zeker af op vrijdagavond 6 november naar CC ’t Spoor in Harelbeke (Eilandstraat 6, 8530 Harelbeke). Om 19u30 geven we er een presentatie. Crazy verhalen, avonturen en belevenissen, verlevendigd door foto’s en filmpjes, als dat niet tof is! De uitnodiging vinden jullie in bijlage. Hopelijk tot dan voor een boeiende en gezellige avond!

Belgische (jammer genoeg, want Eenhana is veel toffer) groetjes,

Tomas, Tessa, Elise, Melisa, Conny en Brecht

 

 

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Hilariteit alom!

Hallo België! Het is even geleden dat we een blogske plaatsten, maar hier zijn we weer!
Donderdagavond na het avondmaal trokken we opnieuw naar de Expo voor het optreden van Gazza, één van de bekendste artiesten van Namibië. Brecht was alvast grote fan en ook wij waren helemaal klaar om los te gaan op deze voorlaatste avond in Eenhana. Sackaria zou ons voeren naar de Expo. Toen we hem te voet zagen afkomen, wisten we onmiddellijk hoe laat het was. De toegangspoort van het Community Centre was gesloten, waardoor hij niet binnen kon rijden. We gingen op zoek naar de security. De deur van hun bureau stond open, maar er was niemand te bespeuren. Help, we waren opgesloten. “Straks missen we het optreden van Gazza”, dachten we! Na heel wat rondbellen, kwam de security dan toch opdagen. De poort werd open gemaakt en we konden vertrekken. Even later reden we de Expo binnen. Je raadt nooit aan wiens zijde dit was! Inderdaad, Gazza reed samen met ons de poort door. Brecht kreeg de kans om te zeggen dat hij fan was en deze greep hij dan ook! Een goed en grappig begin van de avond dus. Wat een geluk dat we even opgesloten waren in het Community Centre, anders waren we voor Gazza gearriveerd en hadden we dit moment alvast niet meegemaakt ;). Hierna installeerden we ons voor het podium, maar Gazza liet nog even op zich wachten. De Afrikaanse artiest Mushe was alvast een goede opwarmer. Toen hij 4 meisjes op het podium vroeg was Brecht er als de kippen bij om Melisa op het podium te krijgen, de rest volgde hem dan ook onmiddellijk. Voor we het wisten stond Melisa op het podium, te dansen met zanger Mushe. De anderen kwamen niet meer bij van het lachen, terwijl Melisa haar uiterste best deed om de danspasjes te volgen. Toen het haar te moeilijk werd en terwijl Mushe op zijn knie ging, besloot ze dan maar de banaan te dansen. Hoe het in zijn werk gaat? Vraag het haar gerust eens wanneer we thuis zijn! 😉 Het vele gefeest en gelach bracht ons tot bij het optrden van Gazza. We gingen volledig uit de bol, feestje! Het Afrikaanse publiek stelde wat teleur, zo weinig enthousiasme! Best dat wij Belgen dit compenseerden door ons extreem enthousiasme. Na het optreden bleven we, als enigste, nog wat dansen op de beats van de plaatselijke DJ. Na deze kleine afterparty trokken we richting het Community Centre. Wat een toffe avond was ons dat!

Vrijdag, klaar voor onze laatste dag Eenhana. In de voormiddag werd de bagage gemaakt en het spelmateriaal en overig eten verzameld in dozen. Na de middag trokken Elise, Melisa en Tomas naar de Expo om de kinderen voor de laatste keer te entertainen, terwijl de anderen rond reden om zaken te verdelen. Het overige voedsel was voor het Pregnancy Hostel, de Viking Kubbs werden verdeeld onder TATE, VTC (diegenen die onze Kubbspelen gemaakt hadden) en het Youth Centre. Ook het spelmateriaal werd nagelaten aan het Youth Centre. Hierna trokken ook de anderen naar de Expo. Toen ze aankwamen lagen we opnieuw plat van het lachen. Onderweg hadden ze namelijk wat Amerikanen opgepikt. Een wagen vol blanken, grappig om te zien! Ze geven Engelse les in Windhoek en waren even op bezoek bij Erik en Nadine om de Expo te bezoeken. We speelden een spelletje Viking Kubb, waarna ze opnieuw verder trokken. Ook Nadine kent nu de regels, zodat ze het kan aanleren aan de jongeren van VTC. Daarna werd onze stand opgeruimd en keerden we snel huiswaarts om wat warmere kleren aan te trekken. Om 18u verzamelden we met de jeugdleiders op de Expo. We bezetten de ‘Conference Hall’ en bedankten hen voor het verichtte werk, hun inzet en de vele toffe momenten samen. Elk van hen kreeg een draaiboek waarin alle gespeelde spelletjes vermeld en uitgelegd werden. Ook een certificaat werd meegegeven, iets waar ze zeer enthousiast over waren! Na dit officiële moment, het nemen van enkele foto’s en de laatste keer Flashmob trokken we allen samen, wij en de jeugdleiders, naar Guesthouse Monté Carlo. We werden er verwacht om samen met het stadsbestuur te genieten van een laatste avondmaal. Bij aankomst was niemand aanwezig. Toen Brecht telefoon kreeg, werd alles duidelijk. Op de Expo was namelijk een evenement aan de gang, enkele awards werden er uitgereikt (beste stand betreffende technologie, educatie, …). Bleek dat ook wij er verwacht werden. Typisch Afrika dat we dit niet op voorhand wisten, maar goed, terug naar de Expo dan maar. De uitreiking duurde gelukkig niet lang, zodat we snel terug naar Monté Carlo konden waar de jeugdleiders op ons aan het wachten waren. Bovendien beleefden we nog een grappig moment toen we er allen van overtuigd waren dat we een award zouden winnen. ‘De prijs voor de stand die verder gaat dan alle andere standen, voor de meest creatieve stand, … gaat naar …’ We zaten reeds op het puntje van onze stoel met een trotse glimlach op ons gezicht, toen we hoorden dat de prijs naar iemand anders ging. Spijtig, maar achteraf toch goed mee gelachen! Terug aangekomen bij Monté Carlo en nadat alle leden van het stadsbestuur aanwezig waren, waren we klaar voor ‘den afsluiter’. Mwuandingi, Brecht en de burgemeester gaven er een mooie speech. Brecht vermelde in zijn speech ons Hoechacha-liedje. Dit nummertje, met bijhorend dansje, brachten we in elke school als afsluit van de activiteit. De kinderen waren er dol op! Telkens kinderen ons zagen op straat of in het Community Centre riepen ze dan ook uit volle borst ‘Hoechacha’! Toffe momenten! Toen het stadsbestuur ons vroeg om dit even voor te tonen, maakten we eerst en vooral duidelijk dat het echt wel om een kinderliedje ging. Toen ze bleven volharden, brachten we toch onze performance en schitterden we als echte sterren. Supergrappig eigenlijk dat we dit brachten voor hen, de burgemeester in het bijzonder. Hierna waren we klaar om aan te schuiven. ’t Was lekker en ook Belgische frietjes lagen te blinken in onze ‘tallore’. Na deze toffe afsluit trokken we opnieuw naar de Expo. Nakale Ya Nakale zou er optreden, een andere bekende Afrikaans artiest. Minder bekend om zijn muziek, vooral bekend door het feit dat het een albino is. Laatste avond Eenhana, we waren er klaar voor! Vooral Nakale aan de beurt was, konden we genieten van een bokswedstrijd. Sibo, één van de jeugdleiders, nam deel. We supporterden uit volle borst. Hij verloor spijtig genoeg de match, maar heeft dat toch goed gedaan! Toen plots twee Amerikanen (diegenen die we de dag ervoor ontmoet hadden) de ring indoken en boksten alsof hun leven er van afhing, konden we alweer niet meer van het lachen. Hilarisch! Na dit sportgebeuren was het tijd voor de finale van de ‘Miss Expoverkiezing’. Eens tof om te zien, maar toch spijtig dat Tessa niet mee deed. Ze zou dat goed gedaan hebben! 😉 Hierna was het eindelijk zo ver, tijd voor de zingende albino! Inderdaad, zijn muziek was niet bijzonder, maar zijn persoon en performance was geniaal! Een toffe avond met superveel leute en plezier.

Zaterdagochtend dan, tijd om afscheid te nemen. We wisten dat het geen plezierig moment zou worden en dat was het ook niet. Een maand met elkaar opgetrokken, supertoffe momenten beleefd en wetende dat de kans bestaat dat je ze niet meer terug ziet. Er vloeiden vele traantjes, dikke knuffels werden gegeven. Hierna was het tijd om te vertrekken naar Windhoek. Na een laatste keer zwaaien reden we het Community Centre buiten. We vervolgden onze weg en na een vlotte 1300 km arriveerden we gisterenavond in Windhoek. Onderweg haalden we herrinneringen op en dachten we terug aan de tofste momenten van deze uitwisseling. Conclusie: er waren massa’s toffe momenten, teveel om op te sommen! Bij aankomst in Windhoek werden we nogmaals herrinnerd aan het feit dat we ons nog steeds in Afrika bevinden. Het verblijf die we geboekt hadden voor onze laatste twee nachten hier, was niet in orde. Er was een dubbelboeking, waardoor we naar een ander verblijf gebracht werden, eentje van dezelfde keten. Na wat verfrissing, gingen we uiteten in Joe’s Bar. Het smaakte, maar we waren toch blij om in ons bedje te kruipen. Het was immers een lange dag geweest vol emoties.

Vandaag onze laatste dag en het was er eentje op het gemak. Na het ontbijt vertoefden we wat buiten, met onze voetjes dobberend in het zwembadwater. Om 12u kwam Sackaria ons oppikken en trokken we naar een lokale markt. We kochten er nog enkele souveniers (wat zijn we toch lief voor onze thuis) en gingen daarna op het gemak iets eten. Bij aankomst in de B&B childen we nog even, waarna we ons klaar maakten om te gaan eten. Ons laatste avond in Afrika …

Morgenochtend om 7u hebben we ons vliegtuig huiswaarts met stops in Johannesburg, Addis Abeba en Parijs. Dinsdagochtend landen we in Zaventem. Belgium, here we come, be prepared! Alleen voor Brecht blijft het Afrikaanse avontuur nog even doorgaan, hij vliegt nog door naar Oeganda. Het was hier voor ons allemaal een toffe tijd met veel mooie en leuke momenten. We hebben veel verwezenlijkt op korte tijd, met veel inzet en enthousiasme.

Tijd om huiswaarts te keren nu, maar de slappe lach, die blijft van de partij!

Tot straks!
De Belgische delegatie

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Van souvenir naar vertier

Donderdag, de voorlaatste dag van de Expo voor ons. We besloten deze ochtend niet op de Expo te staan, omdat er in de ochtend meestal geen kinderen rondlopen vanwege school. We hadden met Sackaria afgesproken om ons om 9h op te halen en nog enkele inkopen te doen op de lokale markt. African time is hier nog steeds van toepassing en toen hij er om 10h nog steeds niet was besloten we even bij onze buren binnen te springen. Naast het Community Centre kan je The Pregnancy Hostel vinden, een verblijfplaats voor zwangere vrouwen die te ver van het ziekenhuis wonen. Ze maken en verkopen er traditionele manden in ruil voor een kleine vergoeding. We kregen een rondleiding van de verantwoordelijke van de hostel die daarnaast ook verantwoordelijk is voor het Community Centre. Na de rondleiding besloten we nog enkele manden te kopen.

Toen Sackaria eindelijk gearriveerd was bij het Community Centre trokken we richting de lokale markt. Eenmaal aangekomen bij de markt merkten we dat er heel wat standjes gesloten waren, merendeel stond namelijk met een kraampje op de Expo. We kochten dan maar enkele zaken aan de plaatselijke kraampjes langs de kant van de weg.

Om 11h45 hadden we met de jeugdleiders afgesproken in Eenhana Primary School voor een laatste activiteit. Ook de kinderburgemeester was deze activiteit van de partij om ons hierbij te helpen. Na ook hier even te moeten wachten konden we uiteindelijk beginnen. De kinderen hebben hier namelijk nog examens en zaten in de studie. Zodra we de lijst met namen hadden, werden de kinderen verzameld en gingen we van start met ons eerste spel. Wat een groep van 44 kinderen moest zijn, draaide als snel uit op een groep van ongeveer 80 kinderen. Een chaotische, maar toch gezellige bende. Gelukkig konden we rekenen op de hulp van enkele jeugdleiders waar we echt meer dan fier op zijn! Na opnieuw een geslaagde spelnamiddag, enkele groepsknuffels en liedjes trokken we verder naar de Expo. Het was er redelijk rustig en veel meer dan kubben en grime konden we dan ook niet doen. Nadat onze stand opgeruimd was, gingen we nog even rondsnuisteren in de traditionele tent en proefden we van enkele lokale lekkernijen.

Nog even terug naar het Community Centre om te eten en ons klaar te maken om daarna terug naar de Expo te trekken. Vanavond wordt er immers veel volk verwacht, want Gazza (een bekende Afrikaanse artiest) komt er optreden. We kijken er alvast naar uit om even helemaal los te gaan op de dansvloer, begeleid onder de Afrikaanse Beats van Gazza!

Tot morgen!

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Expo-official opening

Goede nachtrust, fris gewassen, haren netjes gekamd en traditionele kledij aan. De officiële opening van de 8e editie van de Trade and Bussinness Expo gisteren, we waren er klaar voor! Bij aankomst kregen we een bloem opgespeld, waarna we meteen konden plaats nemen in de VIP-tent. Onze traditionele kledij trok heel wat aandacht. ‘You look nice’ was dan ook een zin die we vandaag vaak te horen kregen. Het evenement ging van start met een dansgroep. Halfnaakte mannen en vrouwen rondspringend en –dansend op Afrikaanse muziek, het had zijn charme! Spijtig genoeg heeft men hier de gewoonte om de VIP-tent niet op te stellen zoals wij dit doen. De tent is vooral gericht naar de plaats van speeches, het podium is amper zichtbaar. Tessa, Elise, Tomas en Melisa vonden dit maar niets en verplaatsten zich dan ook kort even voor het eerste dansoptreden. Het overige deel van de officiële opening werd gevuld met speeches, speeches en nog meer speeches. Toen we als Belgische delegatie naar voor geropen werden, waren onze beentjes tevreden. Ze konden zich even strekken! Brecht gaf een ‘speechke’, ter plekke verzonnen, voor een massa volk. Hij heeft dat goed gedaan! Afsluiten deden ze met een optreden van de fanfare, al hoorden we soms een valse noot. Misschien wordt het toch eens tijd om de trompetten af te stoffen.

Na het officiële openingsmoment en de tour van de standjes werden we verwacht voor de lunch. Een buffetje, het smaakt altijd! Spijtig genoeg was er geen frisdrank meer toen wij aanschoven. Toch een kleine ergernis, aangezien we enorm dorstig waren. Gohja, witte wijn en bier, ook verfrissend 😉

Na de lunch trokken we met ons vier richting onze jungle. Conny en Brecht bleven nog even zitten. Ze hadden enkele interessante gesprekken en deden aan netwerking, hetgeen de Expo eigenlijk om draait. Nieuwe ideeën werden opgedaan! Eenmaal aangekomen aan de kinderstand stonden al vele kinderen in spanning te wachten. En of ze geschminkt wilden worden! Spijtig genoeg is het niet mogelijk om alle kinderen op hetzelfde moment te schminken en moeten we er steeds enkele teleurstellen. Om hun pijn wat te verzachten worden spelletjes gespeeld, iets wat even leuk (of nog leuker) is natuurlijk! Tomas kwam even gek (terecht) toen er veel te veel kinderen waren, die om de twee minuten wegliepen en dan terug kwamen. We besloten dan maar om de groep in tweeën te splitsen en met twee aparte groepen verder te spelen. Veel beter! Telkens iemand geschminkt was, kon een ander kind dan in zijn/haar plaats gaan. We beleefden een toffe namiddag met superenthousiaste kinderen. Een lach op de kinderen hun gezicht, elke keer opnieuw doet het iets met ons!

Rond 17u30 kuisten we onze stand op en werd alles in de auto geladen. Conny, Brecht en Tomas vertoefden even op hun gemak bij de plaatselijke meneer boom, terwijl Elise, Tessa en Melisa nog wat shopten. Toen we klaar waren en nadat onze traditionele kledij vervangen werd door een lange broek en dikke trui trokken we naar Hilde, de vrouw van Sackaria. We vroegen haar gisteren of het mogelijk was om voor ons iets te koken. Natuurlijk was dit mogelijk! Deze avond kregen we dan ook pasta, aardappelsalade, kip en geit voorgeschoteld. Njummey, het was lekker! Met een goed gevoel van de dag keerden we huiswaarts.

Dansend en zingend doken we onze bedden binnen voor vandaag alweer een nieuwe dag op de Expo. We kijken er naar uit!

Toedels!

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

The youth of Eenhana taking over

Joepie, met een brede glimlach startten we deze dag! We reden namelijk richting Betty (de naaister) en zagen er dat onze traditionele kledij af was. Bovendien paste deze perfect en stond iedereen er beeldig mee. De dresscode voor morgen ligt bij deze al vast.

Hierna reden we naar de Expo voor, wat we al wisten, een rustige ochtend aan onze stand. Toch werd de ochtend nuttig ingevuld. We decoreerden onze stand nog wat meer, terwijl we ondertussen de Expo nog wat verder ontdekten. Brecht en Tomas gingen de zware onderhandelingen aan i.v.m. traditionele t-shirts. Tomas moest het onderspit delven en liet het dan ook maar voor bekeken. Brecht daarentegen vond, na lange tijd bemiddelen, de gulden middenweg en ging dus toch nog deels met deze harde tante in zee. Zij mocht zijn t-shirt naaien, maar de stof kwam wel van de plaatselijke Chinees.

Kort na de middag verlieten we de jungle, de jeugdleiders bemanden onze stand. We trokken naar het hospitaal, zodat we dit ook eens konden bezoeken. Iedereen was positief verrast van de netheid van het ziekenhuis. Ook hun manier van werken bleek goed georganiseerd. In het ziekenhuis worden mensen eerst onderzocht door verpleegkundigen. Enkel indien zij het nodig vinden, wordt de patiënt doorverwezen naar de dokter. Daar worden de ernstigere zieken dus verder geholpen. Wat wel vreemd is, is dat iedereen onmiddellijk weet waarvoor je naar het ziekenhuis gaat. Zo zijn er bij de onderzoeken en behandelingen niet door een dokter uitgevoerd aparte loketten, zoals bloedtrekken, oogonderzoek, screening,…

Na dit boeiende bezoek vertrokken we terug naar de expo. Hier kwamen we, onderweg naar onze stand, al enkele geschminkte gezichten tegen. Dit beloofde alvast veel goeds, de jeugdleiders leken de kinderen goed geëntertaind te hebben. Toen we aan de stand aankwamen werden onze verwachtingen ingelost en zagen we dat Maria de kindjes vollebak aan het schilderen was. Aangestoken door de lachende gezichtjes schoten we ook in actie. We splitsten ons op en terwijl Maria samen met Brecht, Tessa, Elise en Conny spelletjes speelden, schminkten Melisa en Tomas er op los.

Om de dag af te sluiten genoten we nog van een spetterend optreden van de Youth Club, een adembenemend vuurwerk en als afsluiter een energieke dansgroep vooraleer we terug naar huis trokken.

Bij gebrek aan een knallende afsluiter:
VUURWERK

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Expo is ready and so are we!

Maandag 27 juli, de start van de Expoweek. Alle voorbereidingen waren getroffen, we are ready! Zondag richtten we reeds onze stand in. Logisch, aangezien maandag officieel de eerste dag was van de Expo. Althans, dat was zo volgens onze Belgische logica. Maandag volgens de Afrikanen was vooral een dag waarop de standjes verder opgebouwd werden. Ook wij legden dan maar de laatste hand aan onze ‘Jungle kids corner’. De bakkie werd nogmaals volgeladen met takken, ter plaatse verzamelden we nog meer takken, bladeren en hooibergen. Het mag gezegd worden, het ziet er fantastisch uit! Prijs voor de mooiste stand, we gaan er voor! Aangezien er in de voormiddag nog niet veel volk was, de kinderen zaten immers nog op school, besloten Tessa, Elise en Melisa op souvenirjacht te gaan. Tussen de kraampjes met Chinese prullaria en de vele informatiestanden bevonden zich ook enkele traditionele standjes. Traditionele stoffen en kledij, manden, specerijen, … Harelbeke kermis en haar braderie, het heeft er toch veel van mee.

Vanaf 14u stroomden de kinderen toe. Tessa en Elise schminkten er op los. Leeuw, Spiderman, tijger, vlinder, prinses … Voor elk wat wils! Toen er alsmaar meer kinderen kwamen werden enkele spelletjes gespeeld. De jeugdleiders hielpen hierbij en schitterden in hun rol. De kinderen beleefden een toffe namiddag, wij natuurlijk ook! Om 15u vond onze Flashmob plaats. Er was niet veel volk, maar een goede generale repetitie was het zeker en vast. We schitterden op het nummer ‘Black and white’ van Michael Jackson. Inderdaad, zwart of blank, het doet er niet toe. Iedereen is gelijk en dit is ook de boodschap die we naar voor willen brengen door het spelen met kinderen hier. Deze namiddag brengen we de Flashmob opnieuw, hopelijk even goed, maar met wat meer volk 😉

In de namiddag trokken Conny en Brecht er op uit naar het stadhuis. De draaiboeken en certificaten werden afgedrukt. In België duurt dit slechts enkele minuten, hier in Afrika is dit een opdracht van jewelste! Een hele poos later waren de afdrukken dan toch in ons bezit. Enkel het laatste blad van elk bestand was niet afgedrukt. Vreemd!

Om 17u sloten we onze kinderstand af. Brecht en Tomas keken nog even voor een traditioneel t-shirt, maar hun zoektocht leverde voorlopig geen resultaat op. Blijven verder zoeken dan maar. Rond 19u vertrokken we richting het Community Centre. We trokken een dikke trui en lange broek aan en gingen opnieuw naar de Expo. Alle standhouders werden er om 20u verwacht voor de laatste toelichtingen en regels omtrent de Expoweek. Ook het programma werd nogmaals overlopen. Nadien kregen we een maaltijd. Vis, kip en gehaktballen met brood en eieren, het smaakte.

Hierna trokken we naar de stand van Hilde, de vrouw van Sackarias. Een echte businnessmadam, dat kon je wel zien. Een mooi ingerichte stand, met veel drank, kip en geitenvlees. We dronken er eentje op het gemak, terwijl we genoten van een heerlijk stukje geitenvlees. Ook het gedroogd vlees die we kregen, viel in de smaak. Het was een toffe avond! Moe maar voldaan keerden we huiswaarts.

Nu een ontbijtje leggen en straks opnieuw naar de Expo. We verwachten een rustige voormiddag aangezien veel kinderen op school zijn. Deze namiddag bezoeken we het plaatselijk hospitaal, vanavond vindt het vuurwerk plaats.

Groetjes!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

A kubb of coffee

Gisterenochtend stonden we na een goede nachtrust om 9u30 alweer paraat  voor een dag vol verrassingen. We werden om 10u verwacht voor een evenement. Het evenement werd georganiseerd door het Rode Kruis. Het ging om de officiële overhandiging van de bouwgrond die door het stad vrijgegeven werd voor de bouw van 29 huizen. De opbrengst van de verkoop van deze huizen is dan voor het Rode Kruis. Te vergelijken met onze acties, zoals de stickerverkoop, maar misschien alleen iets grootschaliger.

Onderweg naar het evenement zagen we allemaal tenten staan rondom een kerk in Eenhana. Het was precies een festival in ‘den Afrique’. We vroegen aan onze chauffeur wat er allemaal gaande was en hij vertelde ons dat het ging om een contest tussen verschillende koorgroepen.                                                                                                                     Eenmaal aangekomen op de plaats, waren we allemaal verrast dat er op een ‘random’ plaats in-the-middle-of-nowhere een tent was neergezet. Na een uurtje wachten ging de overhandiging van start. We zaten al wat genepen want we moesten zeker en vast om 13u30 terug zijn voor ons Kubb-toernooi. Wonder boven wonder was dit evenement het kortste dat we hier al meegemaakt hebben. Om 12u30 was het al afgelopen, met middagmaal inbegrepen. De tijd die we nog over hadden, hebben we natuurlijk benut. We stopten in de kerk waar de contest doorging. We hoorden 2 koren en het was prachtig. We speelden nog een spelletje met enkele kinderen die buiten de kerk stonden en vertrokken dan terug richting Community Centre.                                                                                               Nadat we alle benodigdheden opgepikt hadden voor ons fantastisch Kubb-toernooi zetten we alles klaar. Tijdens de opzet waren er reeds heel wat blikken op ons gericht. Toen we met ons 6 een eerste spelletje in gang staken, zagen de mensen wat we deden en vroegen er enkele of ze konden meespelen. Enkele ogenblikken later kwamen er meer mensen op af. Zowel kinderen en volwassenen genoten van de namiddag, onze 4 Kubbspelen werden benut. Het deed ons deugd om te zien dat iedereen zich amuseerde. Een geslaagde namiddag dus!

Na een drukke dag hadden we niet veel zin meer om te koken en besloten we om te gaan eten. Het werd opnieuw ‘Barcelos’, het lokaal fastfoodrestaurant. Het eten smaakte ons. Toen we bovendien hoorden dat de enige Espressomachine in Eenhana gerepareerd was, kon onze avond zeker niet meer stuk. Met een overheerlijk kopje koffie en een superenthousiaste Conny en Brecht sloten we de avond af!

Vanochtend hadden we het grandioze idee om te gaan ontbijten aan een meer hier in Eenhana. Het deed ons een beetje denken aan de Gavers. Reden van ons ontbijtuitje? Conny wou vogels spotten. Nja, wat kunnen we anders doen hé op een zondagmorgen? Om 8u kwam Sackaria ons hiervoor oppikken. Na een gezellig ontbijt, tussen de uitwerpselen van koeien en op de meest winderige dag van deze uitwisseling, trokken we verder voor een wandeling. Jammer genoeg waren we wat te laat voor het spotten van vogels. De vogels die wel aanwezig waren, kon Conny gelukkig op haar lens vastleggen. Jammer genoeg deed Sackaria zo zijn best om vogels te spotten dat hij de meeste wegjaagde. Na de wandeling besloten we om te vertrekken richting Youth Centre, maar dat was buiten Sackaria gerekend. Hij hoorde dat de Espressomachine opnieuw werkte en hij wou graag zo een overheerlijke koffie drinken. Voordat we dus naar het Youth Centre gingen, stopten we in Barcelos. Nadat we genoten hadden van de kop koffie vertrokken we eindelijk richting Youth Centre. Te laat of niet, we zijn er geraakt. African time, we are already used to u! 😉 We kregen daar onze plaats toegewezen voor de Expo de komende week. Toen we de plaats zagen waren we verrast door de grote ruimte. Onze kinderhoek zal er goed uitzien! Op de terugweg stopten we nog eens bij Betty, de naaister van onze traditionele kledij. We pasten allemaal onze traditionele kledij. Enkele kleine aanpassingen nog en het zal perfect zijn! Terug aangekomen in het Community Centre maakten we nog wat decoratie voor op de Expo. Met de jeugdleiders hadden we vrijdag al geknutseld en enkele grote silhouetten van dieren gemaakt. Om 15u kwam Sackaria ons dan oppikken om al ons materiaal te vervoeren richting Expo. Voor het Community Centre liggen er heel wat takken van omgehakte bomen. Aangezien ons thema ‘Jungle’ is, besloten we deze mee te nemen. We werden in een overvolle bakkie vervoerd, vol met bomen, tafels, stoelen en materiaal. We voelden ons al echte Afrikanen! Aangekomen op de Expo zagen we dan ook heel wat rare blikken. We richtten een mooie ‘kids corner’ in. Precies of ’t is hier de komende 5 dagen Harelbeke kermis. Woehoe! Terug thuis maakten we nog enkele slingers. Morgen zullen we laatste hand leggen aan onze stand, zodat het tip top in orde is. Na een geëxperimenteerde, maar lekkere spaghetti sluiten we de avond af en bereiden we nog alles voor de expo voor.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen